Αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά. Πώς να σταματήσω να τρώω μεγάλες μερίδες φαγητού; - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - clinicadefisioterapiacorpore.es

Κέιμπριτζ: Τα μικρά πιάτα… μας αδυνατίζουν!

Φωτογραφία: pixabay. Δε ζυγιζόμουν ποτέ. Μέσα στο 6μηνο της δίαιτας ζυγίστηκα τρεις φορές. Μία όταν είδα το δείκτη στο 90 —με το στα δεξιά του σε απόσταση αναπνοής.

Εκεί αποφάσισα ότι τέρμα τα ψέματα. Μία σε ένα φαρμακείο —όταν ο δείκτης έγραψε ένα υπέροχο Και μία στο τέλος. Δεν το έκανα σκόπιμα, αλλά γιατί πρώτον δεν είχα ζυγαριά και δεύτερον δε με ενδιέφερε τι λέει η ζυγαριά.

αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά

Ήθελα να δω μια μέρα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να πω: «Τώρα είσαι ΟΚ». Δεν μπορούσα να ξέρω από πριν πόσα κιλά σήμαινε αυτό. Το ότι δε ζυγιζόμουν, πιστεύω ότι κατά τύχη με βοήθησε να αποφύγω το στενάχωρο συναίσθημα της «κολλημένης ζυγαριάς», τότε που πέφτει ο ρυθμός απώλειας κιλών, πράγμα που κάνει πολλούς να τα παρατάνε.

Νευρική ανορεξία

Ήμουν αποφασισμένη να το τραβήξω για πάντα. Τη μέρα που ξεκίνησα δίαιτα, ήμουν σίγουρη ότι ξεκινάω κάτι που δε θα τελειώσει άμεσα. Αναμετρήθηκα με τη σκέψη αυτή. Κατέληξα ότι μεταξύ της αχαλίνωτης απόλαυσης του φαγητού και της απόλαυσης να βλέπω τον εαυτό μου όπως τον ονειρευόμουν, με ενδιέφερε πλέον περισσότερο το δεύτερο.

αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά

Από απολαυστικό φαγητό είχα χορτάσει, το άλλο μου έλειπε. Δε φόρτωσα στο νέο μου σώμα «μαγικές ιδιότητες».

Δείτε εδώ!

Δεν ήθελα να αδυνατίσω για να είμαι ευτυχισμένη, αρεστή, να βρω δουλειά ή να βελτιώσω τις σχέσεις μου με το άλλο φύλο. Παρατήρησα ότι πολλοί υπέρβαροι χρεώνουν στα περιττά κιλά τους το σύνολο των προβλημάτων που τους απασχολούν.

Στη συνέχεια τα άσχετα προβλήματα παραμένουν άλυτα, οπότε ατονεί το ενδιαφέρον τους να συνεχίσουν την προσπάθεια.

αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά

Δεν είναι έτσι. Αν ήταν έτσι, όλοι οι αδύνατοι άνθρωποι θα ήταν ευτυχισμένοι, με δουλειές, με όμορφες σχέσεις και αγαπητοί.

Είναι σημαντικό να τονίσω πως η αλλαγή που βλέπετε δεν έρχεται από την μία στιγμή στην άλλη ,ούτε υπάρχουν μαγικά τρικ και κόλπα. Ακρογωνιαίος λίθος είναι η υπομονή και η επιμονή στον στόχο που οριοθετούμε.

Δε μίλησα σε κανέναν για την απόφασή μου. Ήταν μια ανάγκη βαθιά και εσωτερική ωστόσο πολύ κοινότοπη για να θέλω να τη μοιραστώ. Για την ακρίβεια, βαριόμουν να το συζητάω. Επιπλέον δεν ήθελα να γίνεται το θέμα αντικείμενο συζήτησης στην ταβέρνα ή το εστιατόριο —μάλλον δεν ήθελα να «απολογούμαι» αν κάτι στράβωνε στο δρόμο.

Μικρά μυστικά που σας αδυνατίζουν!

Αναμετρήθηκα με την τάση για υπερφαγία και νίκησα επειδή έβαζα την αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά στιγμή το μυαλό μου να δουλέψει. Ήξερα ότι τρώω πολύ και ήξερα και από ποιες τροφές κινδυνεύω. Δεν αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά έβαλα ούτε στο σπίτι ούτε στην τσάντα μου. Δεν άφησα το περιθώριο να υπάρξει το παραμικρό κατρακύλισμα, γιατί απλούστατα φοβόμουν ότι δε θα είχε επιστροφή.

αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά

Στα κολπάκια του εαυτού μου του στυλ «αγόρασε αυτή τη σοκολάτα και θα την τρως λίγη λίγη μόνο όταν έχεις απόλυτη ανάγκη» δεν τσίμπαγα. Συναισθηματική υπερφαγία, αίσθημα κατωτερότητας και αντιμετώπιση 6. Ανακάλυψα ότι η γεύση είναι μνήμη.

Η διατροφολόγος Ζωή Γιαννακάκη απαντά

Όσο πέρναγαν οι μέρες εξασθένιζε η ανάγκη μου να γευτώ συγκεκριμένες τροφές. Σταδιακά άρχισα να ξεχνάω τι μου άρεσε τόσο πολύ κάποτε στα κρουασάν, τα τσιπς ή την κόκα κόλα. Η δίαιτα αντί να δυσκολεύει γινόταν όλο και ευκολότερη. Όσα παχυντικά, μα αγαπημένα, άφησα τότε πίσω μου, απλώς δεν τα ξαναέβαλα ποτέ στη διατροφή μου. Δεν άλλαξα συνήθειες που έκαναν ευχάριστη την καθημερινότητά μου. Μου άρεσε να πίνω τον καφέ μου γλυκό αλλά και τα ποτά όταν έβγαινα. Δεν πείραξα αυτές τις συνήθειες που ήταν βασικές για αδυνατίζουμε όμορφα και οριστικά περνάω ευχάριστα: δίαιτα ήθελα να κάνω, όχι να βυθιστώ στη μιζέρια.

Ένας ψυχίατρος σε μια κοινωνική εκδήλωση μου είχε πει κάποτε: «Δεν υπάρχει ψυχολογική πείνα με την έννοια που χρησιμοποιείται συχνά στα media. Είτε πεινάς επειδή δεν έφαγες, είτε πεινάς επειδή βαριέσαι, είτε πεινάς επειδή σου λείπει κάτι άλλο, η αίσθηση και η απαίτηση του οργανισμού παραμένει ίδια.

Παχυσαρκία: Γιατί το σώμα πεινάει ακατάπαυστα Το θέμα είναι κάποια στιγμή να μπορέσεις να πεις στον εαυτό σου: «ΟΚ νιώθεις μια κάποια πείνα. Ε και; Θα φας λίγο αργότερα αυτό που έχεις προγραμματίσει».

Μου έκανε πολλή εντύπωση. Πώς θα απέτρεπες ένα μικρό παιδί που ζητάει επίμονα δεύτερο παγωτό την ίδια μέρα, αλλά -πώς να το κάνουμε- δεν πρέπει να το φάει; Αυτό έκανα με μένα. Κι είναι κάτι που τήρησα για πάντα.

Ίσως σας ενδιαφέρει